Zbłąkane pod, " /> Zbłąkane pod, " /> 


Nieżywe, smutne słowa: "Mały Jaś",

Mów do mnie znów jak dawniej. Światło zgaś,



Chcę z tobą być jak dawniej sam na sam,

By dobrze, tak jak dawniej, było nam.



Przy tobie, tak jak dawniej, siądę tuż

I będę aż do świtu milczał już;



I tylko będę słuchał twoich słów,

A ty znów, tak jak dawniej, do mnie mów.



Ja wiem, jak ci jest trudno przemóc grób,

Lecz zrób to, jeśli możesz, dla mnie zrób...



Tu nic się nie zmieniło, tylko - czas...

Przyjdź do mnie nie na długo, chociaż raz,



I powiedz, tak jak dawniej: "Mały Jaś",

Obejmij tak jak dawniej, lampę zgaś,



Do siebie na kolana znów mnie weź

I siwe moje włosy dłonią pieść.


Tęsknoty moje wieczorne

Zbłąkane pod jej oknami,

I drzwi mym dłoniom oporne

Stanęły pomiędzy nami.



Ode drzwi prowadzi droga

Znaczona wzdłuż topolami;

Ta droga cała w rozłogach

Stanęła pomiędzy nami.



Dokoła dal granatowa

Szeleści złymi słowami;

Te smutne, te smutne słowa

Stanęły pomiędzy nami.



Ucicha niemoc strudzona

I ciemna noc pod gwiazdami;

Tej nocy wieczna zasłona

Stanęła pomiędzy nami.



I czemu usta nieświęte

Nieświęta modlitwa plami?

I czemu okna zamknięte

Stanęły pomiędzy nami?



Nie trzeba, nigdy nie trzeba

Po nocy trwać pode drzwiami;

Te drzwi od ziemi do nieba

Niech stoją pomiędzy nami.