, Na parapecie wsparta
Siedzi w niebieskiej, " /> , Na parapecie wsparta
Siedzi w niebieskiej, " /> 


"...Komunizm to władza radziecka 

       Plus elektryfikacja..." 



Na płową głowę dziecka 

       Biały kwiat osypuje akacja, 

Chłopską nędzę przeżuwają oracze... 

- Towarzysze! Od jutra będzie inaczej! 

       Leninowski aksjomat 

       Odmieni wieś uciśnioną: 

W dziewięciu tysiącach gromad 

       Elektryczne lampy zapłoną. 

Wysuszona ziemia ugorów 

       Przeobrazi się w żyzną rolę, 

Osiemdziesiąt tysięcy traktorów 

       Przeorze chłopską niedolę. 

Co rok będzie rok urodzajny, 

       Pracę nowa wypełni treść 

Wyruszą w pole kombajny, 

       Rewolucja przejedzie przez wieś! 



- O, gdybym kiedy dożył tej pociechy, 

Że z krajobrazu znikną nędzne strzechy, 

Że zgięte plecy rozprostuje wieśniak 

I nuta szczęścia zabrzmi w chłopskich pieśniach!


Na parapecie wsparta 

Siedzi w niebieskiej sukni, 

Nazywa się pewno - Marta 

Lub może jeszcze smutniej. 



Siedzi w otwartym oknie 

I czyta stare wiersze, 

Przebrzmiałe już bezpowrotnie 

Jak pocałunki pierwsze. 



Litery drukowane 

Przed jej oczyma skaczą, 

W jej sercu nie zakochanym 

Jesienny dzień się zaczął. 



Spogląda obojętnie 

W ulicę spowszedniałą, 

Gdzie jakaś dziewczyna skrzętnie 

Sprzedaje swoje ciało. 



Spogląda i zazdrości, 

I w dłoniach oczy chowa, 

Że nawet takiej miłości 

Los jej nie podarował.