, " /> , " /> 


Księżyc znad obłoków 

       Ściany domu bieli, 

Dzieli mnie sto kroków 

       Od twojej pościeli. 



Pod księżycem brodzę 

       Srebrną drogą polną, 

Iść mi po tej drodze 

       Do ciebie nie wolno. 



Mnożą się tęsknoty 

       Serca spragnionego, 

Szaro-bure koty 

       Snu twojego strzegą... 



Otwórz okiennicę, 

       Wychyl dłonie swoje, 

Spójrz, jak pod księżycem 

       Zakochany stoję; 



Spójrz, jak w górze lata 

       Anioł srebrnolicy 

I na mapie świata 

       Szuka Mogielnicy.


"...Komunizm to władza radziecka 

       Plus elektryfikacja..." 



Na płową głowę dziecka 

       Biały kwiat osypuje akacja, 

Chłopską nędzę przeżuwają oracze... 

- Towarzysze! Od jutra będzie inaczej! 

       Leninowski aksjomat 

       Odmieni wieś uciśnioną: 

W dziewięciu tysiącach gromad 

       Elektryczne lampy zapłoną. 

Wysuszona ziemia ugorów 

       Przeobrazi się w żyzną rolę, 

Osiemdziesiąt tysięcy traktorów 

       Przeorze chłopską niedolę. 

Co rok będzie rok urodzajny, 

       Pracę nowa wypełni treść 

Wyruszą w pole kombajny, 

       Rewolucja przejedzie przez wieś! 



- O, gdybym kiedy dożył tej pociechy, 

Że z krajobrazu znikną nędzne strzechy, 

Że zgięte plecy rozprostuje wieśniak 

I nuta szczęścia zabrzmi w chłopskich pieśniach!