W moim pustkowiu

Chmury z ołowiu

      Nade mną wiszą.

Dal mimowolna

Leśna i polna

      Oddycha ciszą.



Śnieg, co polata,

Pada jak wata

      Na rany ziemi.

Jakże zagoję

Rozpacze moje?

      Boże, jak źle mi!



Mróz w białej komży

Po drogach krąży,

      Srebrzy i boli -

Już się ukorzę,

Użal się Boże

      Mojej niedoli.


Jesteśmy zupełnie sami 

I sufit wisi nad nami. 

       - Który to rok na świecie? 

       - Siódmy po narodzeniu miłości. 



Ach, wypij lekarstwo, wypij, 

Niech oddech twój tak nie skrzypi! 

       - Jakiż to miesiąc? 

       - Gwiazdopad... 



Bądź jeszcze trochę cierpliwa, 

Ból mija, życie upływa... 

       - Jakiż dzień dzisiaj mamy? 

       - Dzień dobry... 



Już można okna otworzyć, 

Tak łatwiej ci będzie dożyć... 

       - Która godzina? 

       - Za dziesięć minut ostatnia.